Evde tarayıcı yok, belge bugün gönderilecek. Herkesin yaptığı şey aynı: kağıdı masaya koyup telefonla fotoğrafını çekmek. Çıkan kare çoğu zaman işe yarıyor ama sık sık da geri geliyor: "belge eğri", "okunmuyor", "tam görünmüyor".
Aşağıdakiler, bu işi yapan bir aracı yazarken ölçtüğümüz şeyler. Denemek için belge tarama aracını kullanabilirsiniz.
Kağıt neden yamuk çıkıyor?
Telefon kağıdın tam tepesinde durmuyor; biraz yandan ve eğik bakıyor. Kameraya yakın kenar uzun, uzak kenar kısa görünüyor. Bu bir titreme değil, perspektif, elinizi ne kadar sabit tutarsanız tutun kaybolmuyor. Dikdörtgen bir sayfa fotoğrafta yamuk bir dörtgene dönüşüyor ve satırlar bir kenara doğru daralıyor.
Etkisi yalnızca görüntüde kalmıyor. Yamuk bir sayfada harfler bir uçta küçüldüğü için metin tanıma oranı da düşüyor: aynı belgenin düzeltilmiş hâli ile ham hâli arasında gözle görülür fark oluyor.
Kırpmak neden çözmüyor?
Kırpma araçları görüntüden eksenlere paralel bir dikdörtgen kesiyor. Eğik duran bir belgede böyle bir dikdörtgen ya köşeleri kesiyor ya da yanlarda masayı içeride bırakıyor. Yamukluğun kendisine dokunmuyor.
Gereken işlem başka: dört köşeyi alıp görüntüyü dikdörtgene geri çekmek. Buna perspektif düzeltme deniyor ve tarayıcının yaptığı işi taklit ediyor, sayfa yukarıdan bakılmış gibi düzleşiyor.
Köşeleri otomatik bulmak neden riskli?
Kenar tespiti düz bir zeminde iyi çalışıyor; masa örtüsü desenliyse, ışık alacalıysa ya da zemin kağıda yakın renkteyse yanılıyor. Asıl sorun yanılmanın sessiz olması: yanlış bulunan köşe hata mesajı üretmiyor, hafifçe eğri veya çapraz katlanmış bir belge üretiyor. Bunu çıktıya bakarken fark etmek zor, karşı taraf ise hemen görüyor.
Bu yüzden aracımızda dört noktayı siz yerleştiriyorsunuz. Birkaç saniye alıyor ve seçilen alanı önceden görüyorsunuz. Noktalar klavye ok tuşlarıyla da oynatılıyor.
Fotoğrafı çekerken üç şey
- Dört köşe de karede olsun. Düzeltme köşelere göre yapılıyor; kadraj dışında kalan köşe tahmin edilemiyor.
- Gölgeyi yandan alın. Işığa sırtınızı dönüp çekmek kendi gölgenizi sayfanın üstüne düşürüyor. Işık pencereden yandan gelsin, telefon ile kağıt arasında kalmasın.
- Zoom yerine yaklaşın. Dijital yakınlaştırma çözünürlük üretmiyor, var olanı büyütüyor. Telefonu kağıda yaklaştırmak gerçek detay kazandırıyor.
Hangi çözünürlük yeterli?
Tarayıcıların standardı 200–300 DPI. Düzeltilmiş çıktımızın uzun kenarı en fazla 3000 piksel oluyor; bu A4 boyunda bir sayfa için yaklaşık 260 DPI demek. Metin tanıma ve normal çıktı için fazlasıyla yeterli.
Ölçü, işaretlenen dörtgenin karşılıklı kenarlarından uzun olanına göre hesaplanıyor. Sebebi şu: eğik çekimde yakın kenar uzun, uzak kenar kısa görünüyor ve kısa olanı esas almak belgeyi sıkıştırıp yazıyı okunmaz yapardı.
Daha yüksek çözünürlük her zaman daha iyi değil: 12 megapiksellik bir kareden 8000 piksellik bir sayfa üretmek tarayıcının belleğini zorluyor ve tanınan metni iyileştirmiyor. Belge çok büyükse ya da e-posta sınırına takılıyorsa görsel sıkıştırma aracıyla hedef dosya boyutuna indirebilirsiniz.
Sayfaları tek belgede toplamak
Kurumlar genellikle tek PDF istiyor. Sayfaları tek tek düzeltip Görselden PDF aracına verin; sırayı orada belirleyip tek belge olarak indirebilirsiniz. O sayfadaki kamera düğmesi de aynı düzeltme akışını kullanıyor, yani ara adımı atlayabilirsiniz.
Göndermeden önce: belgede ne var?
Telefonla çekilen bir fotoğraf, içinde çekim tarihi ve çoğu zaman GPS koordinatı taşıyor. Kimlik veya dilekçe gönderirken bunun paylaşılmasını istemeyebilirsiniz; fotoğraftaki gizli bilgi yazısı neyin saklandığını anlatıyor, EXIF temizleme aracı ise siliyor.
Kimlik fotokopisi gönderiyorsanız ayrıca fotokopiye ne yazılması gerektiğine bakın: ibare ve gereksiz alanların karartılması, belgeyi göndermeden önce yapılacak iki iş.